هر روز!
هر روز!

‫بررسی Tom Clancy’s The Division؛ سربازان آخرالزمان‬ : ‫بررسی Tom

‫بررسی Tom Clancy’s The Division؛ سربازان آخرالزمان‬ : ‫بررسی Tom

‫بررسی Tom Clancy’s The Division؛ سربازان آخرالزمان‬
: ‫بررسی Tom Clancy’s The Division؛ سربازان آخرالزمان‬
: ژانر پسا-آخرالزمانی، یکی از موضوعات محبوب در تمامی مدیوم هاست، از ادبیات بگیرید تا بازی های ویدیویی، همیشه آثاری پیدا می کنید که در آن ها عواملی مانند ویروسی واگیردار و کشنده یا کمبود منابع و مواد غذایی، باعث انحطاط بشریت شده. چیزی که بین تمامی این آثار مشترک بوده، این است که احتمالا نهایتا طی یک هفته، دولت ها و حکومت ها سقوط می کنند و مردم باقی می مانند و وضعیت وخیم پیش رویشان.
به گزارش : Tom Clancy’s The Division، چندان با دیگر آثار این ژانر غریبه نیست، باز هم ویروسی کشنده در نیویورک شیوع پیدا کرده، دولت هم که این شهر را از دست رفته می بیند، آن را رها کرده تا محلی باشد برای جولان شورشی ها، زندانی های تازه از بند گریخته و غارت گران. اما خوشبختانه این بار حکومت حداقل اندکی به فکر مردمش بوده و نیرو های ویژه اش را برای مهار وضعیت به این شهر فرستاده. این جا است که پای The Division وسط می آید.
دیویژن، نخستین محصول استودیو Massive پس از خریداری شدن شان توسط شرکت یوبی سافت به شمار می رود. مسیو که پیش تر یکی از نام های مطرح در حوزه عناوین استراتژی نوبتی به شمار می رفت و با عنوان World in Conflict نام خود را بر سر زبان ها انداخته بود، بعد از چندین سال فعالیت به عنوان یک استودیو کمکی برای توسعه عناوین مختلف Assassin’s Creed و دیگر بازی های یوبی سافت، مامور به ساخت دیویژن شد، عنوانی کاملا متفاوت با تلاش های پیشین این استودیو.

برای مشاهده جزئیات تصاویر در ابعاد 1920 در 1080 روی آن ها کلیک کنید.
The Division چیست؟ چگونه عنوانی است؟ دیویژن از آن دسته از ویدیو گیم های دوران «گذار» است! گذار از دوران استقلال بخش های تک نفره و چند نفره به دوران یکتا شدن این دو. دیویژن یک MMO نیست، اما از آن دسته از بازی هایی هم نیست که در منو اش با دو گزینه بخش داستانی و بخش چند نفره رقابتی رو برو باشید.
در حقیقت دیویژن در همان راهی قدم برداشته که بانجی با دستینی دو سال پیش رفت. هر بازیکنی می تواند دیویژن را به شیوه ای که خودش دوست دارد بازی کند، می تواند یک تکاور خانه به دوش باشد، یا در کنار سایر دوستانش برای پاک سازی نیویورک اقدام کند. اما در هر حالت، همیشه در دنیای دیویژن بازیکنان دیگری نیز حاضر هستند که می توان با آن ها تعامل داشت. دوستی ندارید که با او دیویژن بازی کنید؟ نگران نباشید، در دیویژن همیشه بازیکنان دیگر را خواهید یافت.
دیویژن از بروکلین شروع می شود، پرجمعیت ترین بخش نیویورک. با این حال به لطف ویروس داستان ما، بروکلین وضعیت چندان مناسبی ندارد و تنها به عنوان یک بخشی آموزشی برای بازی قلمداد می گردد. بازیکن در این منطقه با محور های اصلی دیویژن آشنا می شود. یاد می گیرد که مناطق امنی در سطح شهر وجود دارند که بسیاری از بازیکنان هم سطح خودش آن جا دور هم جمع می شوند و فعالیت های متفاوتی از قبیل خرید و فروش آیتم انجام می دهند.

بازیکن می تواند با آن ها در ارتباط باشد، حرف بزند و از آن ها بخواهد که به او بپیوندند. هنگامی که هر بازیکن و تیمش پای شان را از این مناطق امن بیرون گذاشتند، بار دیگر تنها می شوند، خودشان می مانند و نیویورکی وحشی که برای از بین بردن آن ها، نهایت تلاشش را می کند.
بعد از رسیدن به منهتن، جایی که بازی واقعا از آنجا آغاز می شود، یکی از مهم ترین المان های بازی معرفی می شود: پایگاه عملیاتی. جایگاهی مختص و یکتا برای هر بازیکن و شامل سه بخش امنیتی، تکنیکی و پزشکی. دیگر ماموریت های دیویژن، همگی مختص به یکی از این سه بخش هستند و با انجام آن ها، امتیازاتی برای بهبود و ارتقا این بخش ها کسب می کنید.
یوبی سافت علاقه زیادی به این گونه شخصی سازی ها دارد، در بسیاری از عناوین Assassin’s Creed هم بازیکن همیشه شهری را در اختیار داشت که می توانست آن را به مرور رشد و ارتقا دهد. در دیویژن هم شاهد چنین مکانیزمی در پایگاه عملیاتی هستیم، اما خوشبختانه، این مکانیزم در دیویژن بسیار خوب پیاده سازی شده، زیرا در این بازی، شخصی سازی نه فقط مکانیزمی ظاهری، بلکه حقیقتا در گیم پلی بازی تاثیر به سزایی دارد و این موجب می شود تا بازیکن ابدا آن را سرسری نگیرد و همیشه حواسش به آن باشد.

هر ماموری، به چندین مهارت و استعداد خاص دسترسی دارد، این ها همگی در سه بخش تکنیکی، پزشکی و امنیتی طبقه بندی می شوند و با ارتقا بخش های پایگاه عملیاتی به مرور باز می شوند. اما از بین مهارت ها و استعداد های بسیار، تنها تعداد محدود و بسیار اندکی از آن ها در یک زمان می توانند انتخاب شوند.
حال بیایید تمامی احتمالات ممکن را بررسی کنید! شخصیت ها در دیویژن همانند عنوانی مانند دستینی، به کلاس های مختلف طبقه بندی نمی شوند، اما به لطف محدودیت در انتخاب مهارت ها و استعداد ها، نحوه بازی هر فرد می تواند با دیگری متفاوت باشد. برای مثال، بازیکنی می تواند مهارت های شاخه پزشکی را انتخاب کنید، تا خود را درمان کند، دیگری می تواند با سرمایه گذاری در بخش تکنیکی، یک مسلسل خودکار در محل مناسبی بکارد تا از خود پشتیبانی کند.
تغییر مهارت ها و قابلیت ها در هر لحظه و در هر کجا، دیگر حسن محدود نبودن هر بازیکن به یک کلاس خاص است. بازیکنان می توانند به راحتی تمامی امکانات شان را آزمایش کنند تا دریابند که بیشتر از کدام یک از شاخه ها و مهارت هایش لذت می برند. دیویژن کاملا دست بازیکنان را باز می گذارد و آن ها را مجبور نمی کند که یک بار برای همیشه، تصمیم بگیرند.

تنوع در مهارت ها، نه تنها موجب عمیق تر شدن گیم پلی دیویژن می شوند، بلکه کار تیمی و نقش همکاری را هم در آن بسیار پررنگ تر می نماید. دیویژن بازی آسانی نیست و برخی شرایط ابدا به ب

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید