بروز رسانی 
پاسخگوی دینی
آروم و عادیآروم و عادی
پاسخگوی دینی
نفس-حق-شناس.jpg

نفس لوامه چیست؟

انسان بر اثر طغیان غرائز گاهی دچار اشتباه می‏شود. اما با اندك تاملی پشیمان گشته و از درون خویش با ملامت و سرزنش روبرو می‏گردد. از ملامتگر درونی انسان به نفس لوامّه تعبیر گردیده است. قرآن مجید به آن قسم می‏خورد: «لا اقسم بیوم القیمْ و لااقسم بالنفس اللوامه؛ سوگند به روز رستاخیز و سوگند به نفس سرزنشگر»(1)

گر چه در قرآن كریم خداوند به نفس لوامّه قسم یاد نموده اما الف و لامی كه بر نفس در آمده، الف و لام قسم نمی‏باشد، بلكه برای تعظیم است. نشانگر بزرگی و عظمت نفس می‏باشد زیرا این نفس یكی از نعمت­های الهی و الطاف خداوند می‏باشد. قسم خداوند به نفس لوامّه با كلمه لااقسم است. (2) بنابراین نفس لّوّامه نفسی است كه انسان را در دنیا بر معصیت ملامت می‏كند. قسم خداوند به این نفس از كلمه لااقسم به دست می‏آید، و جهت بزرگی این نعمت الهی است.

نفس لوامه وجدان اخلاقی است. كار نفس لوامه، قبل از عمل خیر و نیك، تشویق و در حین عمل، ترغیبب و بعد از آن تحسین است. كار آن در قبل از عمل بد، تهدید و در حین عمل، خویشتن داری و جلوگیری و بعد از عمل ملامت وسرزنش است.

پی نوشت ها :
1. مجمع البیان ج10 ص 193.
2. روح البیان، ج 10، ص 243؛المیزان، ج20، ص 113

http://www.pasokhgoo.ir/node/96543

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید
پاسخگوی دینی
آروم و عادیآروم و عادی
پاسخگوی دینی
اربعینی.jpg

علت پیاده روی اريعین چيست؟

تولي و تبري يکي از واجبات دین ما مي باشد و زيارت و آن هم با پای پياده از مصاديق تولي و محبت به اهل البت مي باشد، که سبب کمال معنوي انسان مي شود.
روايات متعددي در خصوص زيارت امام حسين (علیه السلام) با پاي پياده داريم که اجر و ثواب معنوي زيادي دارد.

به همين مناسبت، به حديثي از امام صادق(علیه السلام) در اهميت زيارت امام حسين(علیه السلام) با پاي پياده اشاره مي‌شود:

قَالَ أَبُو عَبْدِاللَّهِ علیه السلام:
«يَا حُسَيْنُ مَنْ خَرَجَ مِنْ مَنْزِلِهِ يُرِيدُ زِيَارَةَ قَبْرِ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ علیه السلام إِنْ کَانَ مَاشِياً کَتَبَ اللَّهُ لَهُ بِکُلِّ خُطْوَةٍ حَسَنَةً وَ مَحَى عَنْهُ سَيِّئَةً حَتَّى إِذَا صَارَ فِي الْحَائِرِ کَتَبَهُ اللَّهُ مِنَ الْمُصْلِحِينَ الْمُنْتَجَبِينَ [الْمُفْلِحينَ الْمُنْجِحِينَ] حَتَّى إِذَا قَضَى مَنَاسِکَهُ کَتَبَهُ اللَّهُ مِنَ الْفَائِزِينَ حَتَّى إِذَا أَرَادَ الِانْصِرَافَ أَتَاهُ مَلَکٌ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) يُقْرِؤُکَ السَّلَامَ وَ يَقُولُ لَکَ اسْتَأْنِفِ الْعَمَلَ فَقَدْ غُفِرَ لَکَ مَا مَضَى»؛

اى حسين! کسى که از منزلش بيرون آيد و قصدش زيارت قبر حضرت حسين ابن على(علیه السلام) باشد، اگر پياده رود خداوند منّان به هر قدمى که برمى‌دارد يک حسنه برايش نوشته و يک گناه از او محو مى‌فرمايد تا زمانى که به حائر برسد و پس از رسيدن به آن مکان شريف، حق تعالى او را از رستگاران قرار مى‌دهد تا وقتى که مراسم و اعمال زيارت را به پايان برساند که در اين هنگام او را از فائزين محسوب مى‌کند تا زمانى که بازگردد، در اين وقت فرشته‌اى نزد او آمده و مى‌گويد: رسول خدا(ص) سلام رسانده و به تو مى‌فرمايد: از ابتدا عمل را شروع کن، تمام گناهان گذشته‌ات آمرزيده شد.(منبع: کامل الزيارات/ ترجمه ذهنى تهرانى/ ص۴۳۲)

http://www.soalcity.ir/node/4519

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید
پاسخگوی دینی
آروم و عادیآروم و عادی
پاسخگوی دینی
بیت المال 3.jpg

قابل توجه کسانی که دستی در بیت المال دارند ...

** .امام باقر علیه السلام از رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم نقل می کند که ایشان فرمودند: پنج کس اند که من و هر پیامبر مستجاب الدعوه ای، آنان را لعنت کرده است: آن کس که در کتاب خدا، آیه ای را زیاد گرداند، و کسی که سنت و روش مرا، رها کند و کسی که قضا و قدر خدا را تکذیب کند و کسی که حرمت اهل بیت مرا که خدا واجب فرموده نگه ندارد، و کسی که اموال عمومی را، به خود منحصر سازد و [تصرف در] آن را [به نفع خود] حلال شمارد.(الکافی، ج 2، ص 293)

** امام علی علیه السلام برای کارگزاران اش نوشت: قلم های خود را نازک کنید و سطرها را نزدیک به هم گیرید و زیادتی کلمات را حذف کنید و مقاصد و منظورها را در نظر بگیرید! بر حذر می دارم شما را از پر حرفی و پر نویسی، زیرا، اموال مسلمانان نمی تواند این گونه خسارت ها را تحمل کند.(بحار الانوار، ج 76، ص 49، میزان الحکمة، ج 9، ص 308، خصال، ص .219)

** حضرت علی علیه السلام فرمود: بخشش نا به جای حکمرانان از اموال عمومی مسلمانان، ستم و خیانت است.(میزان الحکمة، ج 10، ص .745)

** امیر مؤمنان علی علیه السلام خطاب به عمر بن خطاب فرمود: سه چیز است که اگر آنها را حفظ کنی و به آنها عمل کنی، از هر چیز دیگر، تو را کافی است.و اگر آنها را ترک کنی، چیز دیگری برای تو فایده ندارد.عمر گفت: آنها چیست؟ امام فرمود: 1.اجرای حدود بر همه کس، چه از اقوام باشد و چه غیر از آنان.2.حکم کردن طبق کتاب خدا، در حال خشنودی و خشم.3.تقسیم عادلانه بیت المال میان همه ی مردم، از عجم و عرب.عمر گفت: سوگند به جانم! مختصر و بلیغ گفتی.(وسائل الشیعة، ج 18، ص .156)

*** مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی https://facenama.com/soalcity **

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید
پاسخگوی دینی
آروم و عادیآروم و عادی
پاسخگوی دینی
احتکار1.jpg

راهکار امام صادق (علیه السلام) برای مبارزه با گرانی

زمانه سختی حُکمفرما بود بر مدینه الرسول(ص)؛ بسیاری از مردم در تهیه ارزاق اولیه زندگی با مشکل جدی روبه‌رو بودند. بهای گندم و نان در شهر رو به فزونی بود و این نگرای و اضطراب را می‌شد در چهره مردم به نظاره نشست.

در چنین اوضاع آشفته‌ای طبعاً هر فردی که آذوقه سال خود و خانواده‌اش را تهیه نکرده بود و نیز افراد تنگدست به اجبار روزانه آذوقه خود را از بازار می‌خریدند که آن هم قیمتی تصاعدی پیدا کرده بود.

امام جعفر صادق(ع) از وکیل و مسؤول خرید خانه یعنی معتب سوال کرد:"امسال در خانه گندم داریم؟" که او جواب داد : "آری، یابن رسول الله، به قدرى که چندین ماه را کفایت مى‌کند، گندم ذخیره داریم."

در این حال امام خطاب به او فرمود:" همین‌ها را که در خانه داریم به بازار ببر و در اختیار مردم بگذار و بفروش".

معتب با تعجب گفت:" گندم در مدینه نایاب است. اگر این‌ها را بفروشیم، دیگر خریدن گندم براى ما امکان پذیر نخواهد بود."

با این وجود سخن حضرت صادق(ع) همان بود: "همه اینها را ببر و در اختیار مردم بگذار و بفروش."

معتب دستور امام را انجام داد، گندم‌ها را فروخت و نتیجه را به حضرت گزارش داد.

پس از بازگشت، جعفر بن محمد(ع) به او دستوری داد که برای همیشه می‌تواند نسخه‌ای باشد فراروی مردمان توانگر به ویژه تجار و کسبه، آن جا که حضرت فرمود: "بعد از این نان خانه را به روز از بازار بخر. نان خانه من نباید با نانى که در هم اکنون توده مردم مصرف مى‌کنند تفاوت داشته باشد. نان خانه من باید از این پس نیمى گندم و نیمى جو باشد. من به لطف الهی توانایى دارم که تا آخر سال خانه خود را با نان گندم به بهترین وجهى اداره کنم، ولى این کار را نمى‌کنم تا در پیشگاه الهى، مسأله اندازه گیرى معیشت را رعایت کرده باشم."[ بحار الانوار، ج 11، ص 121]

داستان کوتاه فوق، با توجه به شرایط اقتصادی امروز جامعه ما الگویی است تا اگر خود را حقیقتاً شیعه و پیروی مکتب امام صادق(ع) می‌دانیم بدان عمل کنیم و سعی کنیم حداقل در چنین مواردی نه صرفاً در مقام گفتار بلکه از حیث رفتاری نیز هر چه بیشتر و بهتر خود را به سیره حضرات معصومین (ع) به خصوص صادق آل محمد(ص) شبیه کنیم و این تلاش بی گمان در نزد خدای متعال مأجور است. البته به شرط آن که توأم با صفای باطن و خلوص نیت باشد.

** گروه مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی https://facenama.com/soalcity **

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید
پاسخگوی دینی
آروم و عادیآروم و عادی
پاسخگوی دینی
رجبعلی.jpg

چطور دل را از غم و غصه خالی کنیم؟

مرحوم شیخ رجبعلی خیاط :
بطری وقتی پر است و می‌خواهی خالی اش کنی، خمش می‌کنی.
هر چه خم شود خالی تر می‌شود. اگر کاملا رو به زمین گرفته شود سریع تر خالی می‌شود.
دل آدم هم همین طور است، گاهی وقت‌ها پر می‌شود از غم، از غصه،از حرف‌ها و طعنه‌های دیگران.
قرآن می‌گوید: "هر گاه دلت پر شد از غم و غصه ها، خم شو و به خاک بیفت." این نسخه‌ای است که خداوند برای پیامبرش پیچیده است: "ما قطعا می‌دانیم و اطلاع داریم، دلت می‌گیرد، به خاطر حرف‌هایی که می‌زنند."
"سر به سجده بگذار و خدا را تسبیح کن"
(سوره حجر آیه ۹۸)

http://soalcity.ir/node/4251

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید
پاسخگوی دینی
آروم و عادیآروم و عادی
پاسخگوی دینی
نماز.jpg

آیا نماز بدون حضور قلب می تواند صحیح و قبول درگاه الهی باشد؟

اگر نماز با شرایط صحت انجام پذیرد، نماز صحیح بوده و به وظیفه دینی و شرعی عمل شده است.

در شرایط صحت نماز، حضور قلب شرط نمی باشد، یعنی همین که نماز را با اجزا و شرایط ( که در رساله ذکر شده) به جا آوریم ، تکلیف از ما ساقط شده و مورد بازخواست قرار نمی گیریم، اما برای این که نماز مقبول درگاه الهی شود، علاوه بر شرایط صحت، شرایط دیگری نیز دارد.

یکی از شرایط قبولی نماز، حضور قلب است، چنان که روایات زیادی در این باره از معصومان (علیهم السلام) نقل شده است.

اما اولا حضور قلب مراتب دارد و هر کس به مرتبه ای از حضور قلب می رسد. کم ترین رتبه حضور آن است که نمازگزار بداند چه می کند و چه می گوید، از این رو براساس همان مرتبه ، درجه قبولی متفاوت است.

امام باقر (علیه السلام) می فرماید: « از بنده خدا گاهی نصف نماز او و گاهی یک سوم و یا یک چهارم و یا یک پنجم پذیرفته می شود. به طور کلی از نماز آن مقدار که با حضور قلب بوده است قبول می گردد».(۱)

ثانیاً اگر در همة حالات نماز، انسان تمرکز نداشته باشد و خللی ایجاد گردد، با انجام نافله (نمازهای مستحبی) قابل ترمیم و جبران است. در دنبالة روایت فوق امام علی (علیه السلام) می فرماید: «خدا نماز را به نافله ها تمام می کند».(۲)

امام خمینی (ره) می گوید: « معلوم است ما خالی از سهو و نسیان و اختلال حواس و دیگر امور منافی با نماز یا کمال آن نیستیم و خدا به لطف خود نوافل را قرار داده تا جبران (کاستی و) نقایص آن را بنماییم. البته لازم است حتی الامکان غفلت از این امر نکنیم و نوافل را ترک ننماییم»(۳)

ثالثا ًاین منطقی نیست که برای نرسیدن به کار کامل از انجام ناقص دست برداریم.

عقل حکم می کند که انسان هر چیز ناقص را به کامل آن تبدیل کند. آب دریا اگر نتوان کشید هم به قدر تشنگی باید چشید.

فراموش نکنید کسانی که نماز را با حضور قلب می خوانند، یک دفعه به این مقام نرسیده اند، بلکه به تدریج مراحل کمال را پشت سر گذاشته اند، پس نماز را باید به هر شکل خواند، ولی به تدریج در بهسازی و کسب حضور قلب همت گماشت که رسیدن به کمال در هر مرحله تدریجی است..

پی نوشت:
۱ . وسائل الشیعه، ج۳، ص ۵۲.
۲. همان.
۳ . چهل حدیث، ص ۴۴۱، با تلخیص.

http://soalcity.ir/node/4333

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید
پاسخگوی دینی
آروم و عادیآروم و عادی
پاسخگوی دینی
ظلم.jpg

ظلم بالاتر است يا کفر؟

ظلم و كفر هر دو از گناهان كبيره مي باشد و ميان معاصي الهي (بالخصوص گناهان كبيره) گناه بدتر و بد نداريم. چرا كه هر دو مخالفت با امر خدا است و هر دو عقاب اخروي و آثار دنيوي خواهد داشت.
لكن اگر منظور از بدتر بودن هر يك از اين دو گناه كبيره بيشتر يا كمتر بودن آثار دنيوي و عقاب اخروي آن است بايد توجه كرد كه كفر در فرهنگ قرآني و اسلامي خود يكي از مصاديق بزرگ ظلم است چرا كه هر گناهي و معصيتي ظلم به خود و برخي گناهان ظلم به ديگران است.
بر اين اساس است كه در باب گناهاني كه يهود مرتكب مي شدند مي فرمايد: وَ عَلَى الَّذينَ هادُوا حَرَّمْنا ما قَصَصْنا عَلَيْكَ مِنْ قَبْلُ وَ ما ظَلَمْناهُمْ وَ لكِنْ كانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُون" چيزهايى را كه پيش از اين براى تو شرح داديم، بر يهود حرام كرديم ما به آنها ستم نكرديم، اما آنها به خودشان ظلم و ستم مى‏ كردند."(۱)

و نيز در دعاي كميل در مناجات با خداي متعال و در مقام اعتراف به گناهان و طلب بخشش از خداي متعال چنين مي خوانيم كه: الهي ظلمت نفسي و تجرئت بجهلي" خداي من من با گناهان خود بر خود ظلم كرده ام و به واسطه جلهم جسارت بر مقام تو كرده ام."(۲)
بنابر اين هر گناهي ظلم است از جمله كفر. برخي از گناهان ظلم به خود و برخي ديگر علاوه بر ظلم بر خود ظلم به ديگران هم مي باشد كه ما معمولا اين نوع دوم از گناهان را ظلم مي ناميم.

اگر منظور از ظلم نوع دوم از گناهاني است كه علاوه بر ظلم به خود ظلم به ديگران هم مي باشد بايد عرض كرد كه در موارد مختلف آثار مختلفي در پي دارد و نمي توان به صورت يكسان در همه موارد صحبت كرد.
ظلم به ديگران در برخي موارد آثار دنيوي بيشتري از كفر به همراه دارد چنانكه در حديثي نبوي آمده است:الملك يبقى مع الكفر و لا يبقى مع الظلم"حكومتها ممكن است كافر باشند و دوام يابند. اما اگر ظالم باشند دوام نخواهند يافت"(۳)
اين امر به دليل اين است كه ظلم به ملتها باعث نارضايتي آنها و به دنبال آن موجب اقدام و سركشي و طغيان آن ها بر عليه حكومتهاي خود خواهد بود كه در نتيجه سقوط حكومتهاي ظالم را در پي خواهد داشت. در حاليكه اگر حكومتي به عدالت رفتار كند و ظلم را در دستور كار خود قرار ندهد هر چند عقيده درستي نداشته باشد طغيان و سركشي ناشي از ظلم را نيز از طرف ملتها نخواهد ديد.

از طرف ديگر مي توان منشاء هر ظلمي را عدم ايمان و يا ضعف آن - لااقل در لحظه اقدام به ظلم- دانست. يعني كفر منشاء و علت مهمي در ظلم ظالمان مي باشد.
لكن آنچه مي توان با ملاحظه تمام جوانب به صورت خلاصه بيان كرد اين مي ابشد كه ظلم آثار دنيوي و اخروي بيشتري نسبت به كفر دارد و اين مطلب را از جمع برخي آيات و روايات مي توان به دست آورد.(۴)
در هر صورت بررسي هر كدام از اين موارد و مقايسه بين ظلم و كفر نسبت به آثار دنيوي و اخروي كه دارد امري است كه مجال بيشتري از اين را مي طلبد و در اين مختصر نمي توان به تمام جوانب اين مطلب پرداخت.

پي نوشت:
۱. نحل ۱۶، آيه ۱۱۸.
۲. شيخ عباس قمي، مفاتيح الجنان، دعاي كميل.
۳. سيد عبدالحسين طيب اطيب البيان في تفسير القرآن تهران انتشارات اسلام ‌۱۳۷۸ه.ش، ج ۵، ص ۶۹.
۴. براي مطالعه بيشتر ر.ك سيد عبدالحسين طيب، اطيب البيان في تفسير القرآن تهران انتشارات اسلام ?‌۱۳۷۸ه.ش، ج ۱۲ ش ۳۱۶، ج ۱، ص ۳۲۳ تا ۳۲۷.‌

http://www.soalcity.ir/node/4168

مشاهده همه ی 2 نظر
پاسخگوی دینی
آروم و عادیآروم و عادی
پاسخگوی دینی

اسلام ،دین محبت زكرياى ابراهيم نقل می کند: خدمت امام صادق عليه السّلام رسيدم و گفتم: من نصران

اسلام ،دین محبت

زكرياى ابراهيم نقل می کند: خدمت امام صادق عليه السّلام رسيدم و گفتم: من نصرانى بودم؛ اسلام آوردم. اکنون سوالی دارم. پدر، مادر و اقوام من، مسیحی هستند. ایرادی ندارد اگر من با آنها غذا بخورم؟ امام صادق پرسیدند: آیا آنها گوشت خوك مي خورند؟
پاسخ دادم: خیر. امام صادق فرمودند: اشكالى ندارد با آنها غذا بخوری. ولى به مادرت بسیار مهربانى كن. وقتى به كوفه بر گشتم، نسبت به مادرم مهربانى و محبت بیشتری كردم. غذا به او مي دادم و در کل خدمتكار او شدم.
روزى مادرم به من گفت: پسرم! تو سابقا اين كارها را نسبت به من نمي كردى ولی از وقتى دين ما را رها كرده ‏اى و داخل دين اسلام شده ‏اى، با من چنین می کنی. اين محبت‏ها را براى چه ميكنى؟

گفتم: مردى از اولاد پيامبرمان چنين دستور داد. مادرم گفت:پسرم او از اولاد پیامبر نیست بلکه خودش پيغمبر است زیرا اين نوع دستورها مال پيغمبران است. گفتم: بعد از پيغمبر ما پيامبرى نيست. آن شخص از اولاد پيغمبر است.
مادرم گفت: دين تو بهترين دينها است. بر من عرضه بدار؛ می¬خواهم مسلمان شوم. من شرايط اسلام را به او گفتم. نمازهایش را خواند ولی همان شب بيمار شد و گفت: شهادتین را برايم تكرار كن تا اقرار کنم.
مادرم دوباره شهادتین گفت و از دنيا رفت. [مرحوم کلینی، كافى، جلد 2 ، صفحه 160 ]

*** مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دین 096400

ربات پاسخگویی مرکز ملی پاسخگویی در تلگرام : @Pasokhgoo_ir_bot

****

مشاهده همه ی 1 نظر
پاسخگوی دینی
آروم و عادیآروم و عادی
پاسخگوی دینی

  • توبه پاک کننده گناهان

  • توبه پاک کننده گناهان پرسش: اينکه ميگن تو برزخ پردها کنارميره و همه اعمال خوب و بد انسان رو نشو



پرسش:
اينکه ميگن تو برزخ پردها کنارميره و همه اعمال خوب و بد انسان رو نشون ميدن، آیا بعضي گناهاني که انجام داده ایم اما توبه کردیم باز نشونش ميده؟ يا کلا با توبه اون گناهي که انجام دادیم پاک می شود؟

پاسخ:
بر اساس روایات، توبه آثار گناهان را محو می کند. در این صورت دغدغه ای برای گناهکار باقی نمی ماند.
امام باقر (ع) می فرماید: التَّائِبُ مِنْ الذَّنْبِ كَمَنْ لَا ذَنْبَ لَهُ؛ (۱) کسی که از گناه توبه کند، مانند کسی است که گناه نکرده باشد.
بر اساس این روایت می توان گفت که با توبه، دیگر اثری از گناه نخواهد بود.
همچنین امام صادق (ع) می فرماید: وقتی بنده ای توبه نصوح کند، خداوند او را دوست دارد و در دنیا و آخرت برای او پرده پوشی کند.
راوی عرض کرد: چگونه برای او پرده پوشی می کند؟
حضرت فرمود: هر چه از گناهان که دو فرشته موکل بر او نوشته اند، از یادشان ببرد. به جوارح او وحی فرماید که گناهان او را پنهان کنید. به قطعه های زمین وحی فرماید: پنهان دار گناهانی را که روی تو انجام داده است. در این صورت آن شخص خدا را ملاقات می کند در حالی که چیزی به ضررش گواهی نمی دهد. (۲)

پی نوشت ها:
۱. ثقه الاسلام كليني، الكافي، الناشر: دار الكتب الاسلاميه، طهران، سنه النشر/۱۳۶۵ ه. ش ، ج ۴، ص ۱۶۸.
۲. همان، ج ۴، ص ۱۶۴.

http://www.soalcity.ir/node/3753

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید